MIJN TIJDLIJN, MIJN VISIE ALS
BEELDMAKER
MIJN
TIJDLIJN
Als klein meisje werd ik bijna dagelijks gefilmd door mijn opa. Jaren later begreep ik pas hoe diep die beelden mijn kijk op fotografie hebben gevormd.
Beelden laten zien wat woorden soms niet kunnen zeggen. Precies dát is de kern van mijn werk.
Tijdens de coronaperiode kwam alles stil te staan. Ik kon niet werken, en startte een persoonlijk project: Ik, mijzelf en mijn camera.
Door mezelf te fotograferen ontdekte ik hoe kwetsbaar het is om echt zichtbaar te zijn zonder masker, zonder perfectie.
Die ervaring neem ik elke dag mee in mijn werk.
Vandaag gebruik ik fotografie om mensen te laten thuiskomen bij zichzelf. Geen perfecte plaatjes, maar échte momenten.
Of het nu gaat om een persoonlijk portret, een familie, een levensverhaal, rouw of zelfontwikkeling: mijn werk draait altijd om dezelfde kern zien wie je werkelijk bent.